Het komt soms voor tijdens een zwangerschap dat het bloed van moeder en kind niet met elkaar samengaat omwille van een eiwit dat zich in de rode bloedcellen bevindt. Dit eiwit wordt de resusfactor genoemd. Wie drager is van de resusfactor, is resuspositief. Wie geen drager is van de resusfactor, is resusnegatief.
Wanneer zowel moeder als kind resusnegatief zijn, is er geen probleem. Maar als de moeder resusnegatief en de baby resuspositief is, dan kunnen toekomstige baby's daaronder lijden.
Tijdens de zwangerschap en de geboorte kunnen kleine hoeveelheden van het bloed van de baby via de placenta in de bloedsomloop van de moeder terechtkomen. Dat is heel normaal en het gebeurt in ongeveer 75% van de zwangerschappen. Daardoor gaat de moeder antilichamen (bloedeiwitten) aanmaken tegen het bloed van de baby. Dit brengt de huidige baby geen schade toe, maar kan wel een negatieve invloed hebben op toekomstige zwangerschappen.
Als de volgende baby ook resuspositief is en als zijn bloed ook in de bloedsomloop van de moeder terechtkomt, dan stijgt het aantal antilichamen. Deze antilichamen gaan vervolgens terug naar de placenta waar zij de bloedcellen van de baby vernietigen. Als dat gebeurt, heeft de baby zogenoemde hemolytische ziekte van de pasgeborene of HDN (Haemolytic Disease of the Newborn).
Een baby met HDN kan lijden aan tal van aandoeningen gaande van milde anemie en geelzucht tot hersenletsel en kan, in ernstiger gevallen, zelfs sterven.
HDN kan heel eenvoudig worden voorkomen met een injectie van anti-D(Rho) immunoglobuline of Anti-D.
Print this page
